Kötü karakterli bir genç varmış. Bir gün babası ona çivilerle dolu bir torba vermiş. " arkadaşların ile tartışıp kavga ettiğin zaman her sefer bu tahta perdeye bir çivi çak" demiş.

Genç, birinci (ilk) günde tahta perdeye 37 çivi çakmış. Sonraki haftalarda kendi kendine kontrol etmeye çalışmış ve geçen her günde daha az çivi çakmış. Nihayet bir gün gelmiş ki hiç çivi çakmamış.

Bir adam okyanus sahilinde yürüyüş yaparken,denize telaşla bir şeyler atan birine rastlar.
Biraz daha yaklaşınca bu Kişinin, sahile vurmuş deniz yıldızlarını denize attığını farkeder ve
"Niçin bu deniz yıldızlarını denize atıyorsun ?" diye sorar.Topladıklarını hızla denize
atmaya devam eden kişi, "Yaşamaları İçin" yanıtını verince, adama şaşkınlıkla:
"İyi ama burada binlerce deniz yıldızı var.Hepsini atmanıza imkan Yok. Sizin bunları denize atmanız neyi değiştirecek ki ?" der.
Yerden bir deniz yıldızı daha alıp denize atan kişi,
"Bak Onun İçin Çok Şey Değişti," karşılığını verir...

Günün birinde bir çiçekle su karsılaşır ve arkadaş olurlar,ilk önceleri arkadaşlık olarak devam eder bu durum . tabi ki zaman lazımdır birbirini tanımak için, gel zaman git zaman çiçek o kadar mutlu olur ki mutluluktan içi içine sığmaz artık ve anlar ki suya aşık olmuştur. İlk kez aşık olan çiçek etrafa kokular saçar sırf senin hatırın için ey su diye.

Yeniden, "Büyüme Sakın Küçük Kız"
Küçücük kağıtlardan, renkli kalemlerden, bir tebessümden, daha dün açmış bir kır çiçeğinden mutlu olurdun ama hayatı ciddiye almamayı beceremedin.
Kendin gibi yaşamayı başarabileceğin bir şato yarattın içinde, ancak sızmaları engelleyemedin yine de. Kendi şatonun mutsuzluk kulelerinde intiharı deneyip durdun be küçük kız.
Adını koyamadığın mutluluğa giden yollarda kayboldun. Hayat denen balta girmemiş ormanın karanlık labirentlerinde bulamadın kendini. Yalancı rüzgarlar konuk oldu dallarına daha çok.

Bir kurdu avcılar fena halde sıkıştırmıştır. Kurt ormanda oraya
buraya kaçmakta, ancak peşindeki avcıları bir turlu ekememektedir.
Canini kurtarmak için deli gibi koşarken bir köylüye rastlar. Koylu
elinde yabasıyla tarlasına girmektedir. Kurt adamın önüne çöker ve
yalvarmaya baslar: "Ey insan ne olur yardım et bana, peşimdeki
avcılardan kaçacak nefesim kalmadı, eğer sen yardım etmezsen biraz
sonra yakalayıp öldürecekler."
Koylu bir an düşündükten sonra yanındaki boş çuvalı acar, kurda
içine girmesini söyler. Çuvalın ağzını bağlar, sırtına vurur ve

Geniş yürekli Dostlar

Su, kendine sırdaş arıyordu.Önce buluta verdi sırrını.Ağır geldi sır buluta.Sağanak sağanak döktü suyun tüm sırlarını.

Sonra göle gitti su.Ona anlattı derdini.Bu arada bulut suyun sırrını yağmur yapıp, dolu yapıp, kar yapıp savurduğu için ,zaman zaman taşıyordu göl ve suyun sırrı iyice açığa çıkıyordu.

Saatler geçiyor üzerimden dev dalgalar gibi ama sen yoksun… Senden ayrı geçen her saniye de özlemin, gönlümün mızrabının tellerine daha bir hızlı vuruyor. Nereye baksam senden bir parça gizlenmiş evimin duvarlarına, ruhuma, tüm varlığıma…

Bitmeyen bir şiir gibi bitmeyen hüzünlere gebe kalıyorum, sensizliğin kor ateşlerinde…
Nazlı yapraklarım titriyor zemheri soğuğunun değdiği gecelerin zindan karasında…
Yaralı ceylanlar geziniyor ruhumun topraklarında… Hazan mevsimine döndüm caddelere düşen her yaprakta… Sensizliğin türküsü yaren olmuş kan kırmızısı dudaklarıma…

İki tip insanın mutsuzluğa mahkum olacağı belirtiliyor. Birincisi, mutluluğunu gelecekte yaşayacaklarına endeksleyen insanlardır. Bu insanlar mutlu olabilmek için sürekli olarak bir takım şartların yerine gelmesini beklerler. Farkında olmadan yaşamı ertelerler. Mutluluklarını şartlara bağlamışlardır. Adeta gelecekleri bugünlerine ipotek koymuştur.

Kendimi bilmediğim bir sona hazırlıyorum. Tüm uğraşlar çabalar bunun için. Korkuyorum neyden korktuğumu bilemeden, ürküyorum. Hasret çekiyorum neye hasretim bilemeden, özlüyorum. Ve yaşıyorum ne için yaşadığımı bilemeden!! Öylesine bir hayat işte benimki.. tek başına tüm umutlardan mutluluklardan uzak. Sürekli bir şeylerden kaçıyor hissetmediğim duygular adına çaba veriyorum. Herkesi her şeyi geride bırakarak arkamı dönüp uzaklaşmak istiyorum yalnız çaresiz… yıldım artık kendime mücadelemden. Pes ettim!!