Saatler geçiyor üzerimden dev dalgalar gibi ama sen yoksun… Senden ayrı geçen her saniye de özlemin, gönlümün mızrabının tellerine daha bir hızlı vuruyor. Nereye baksam senden bir parça gizlenmiş evimin duvarlarına, ruhuma, tüm varlığıma…

Bitmeyen bir şiir gibi bitmeyen hüzünlere gebe kalıyorum, sensizliğin kor ateşlerinde…
Nazlı yapraklarım titriyor zemheri soğuğunun değdiği gecelerin zindan karasında…
Yaralı ceylanlar geziniyor ruhumun topraklarında… Hazan mevsimine döndüm caddelere düşen her yaprakta… Sensizliğin türküsü yaren olmuş kan kırmızısı dudaklarıma…